گرفتن یک عکس به معنی ثبت نور است، بنابراین درک نحوه انجام آن، کلید به دست آوردن یک نتیجه خوب است. در این آموزش عکاسی، من می خواهم در مورد نور ثابت و نورپردازی با فلاش، و این که چطور می توانید نوردهی خود را برای ثبت هر دوی آنها تنظیم کنید، صحبت کنم. اول، توضیح می دهم که منظور من از این اصطلاحات چیست.

انواع نورپردازی:

نورپردازی پیوسته: نور پیوسته (که نور ثابت نیز نامیده می شود – Continuous light) نوری است که در تمام مدت گرفتن عکس روشن است. زمانی که بیرون هستید، این نور می تواند نور طبیعی باشد، اما زمانی که در فضای داخلی هستید می تواند نور پنجره نیز باشد. همچنین می تواند نور مصنوعی مانند یک چراغ مطالعه یا حتی نورپردازی عکاسی حرفه ای باشد. در واقع، از نور خورشید گرفته تا یک شمع، تا وقتی که ثابت باشد، نور پیوسته است.

نورپردازی با فلاش: نور فلاش، زمانی که تریگر یا زده می شود تنها برای یک لحظه سریع در دسترس است. این نور می تواند از یک استروب حرفه ای، فلاش دوربین، یا فلاش متصل به دوربین شما باشد.

شما می توانید از این دو نور مختلف به تنهایی یا با هم برای تکمیل نورپردازی خود استفاده کنید. می توانید از آنها برای ایجاد یک محیط خاص یا به دست آوردن یک جلوه ویژه استفاده کنید. در این آموزش عکاسی، من توضیح خواهم داد که وقتی از هر دو نور ثابت و فلاش در یک عکس استفاده می کنید، چطور می توانید نوردهی خود را تنظیم کنید.

ترکیب سبک های نورپردازی با یکدیگر:

عکاسی نشان دادن دنیای سه بُعدی ما به روش های دو بُعدی است. برای انجام این کار، ما از چیزهای مختلفی استفاده می کنیم. یکی از آنها سایه است، چون سایه ها به تصویر عمق می دهند. بنابراین نباید تمام سایه ها را از بین ببریم – باید کنترل کنیم که چقدر سایه وجود داشته باشد، چقدر تاریک به نظر برسند، و جهت آنها چگونه باشد. اگر من سرعت شاتر را آهسته کنم تا اجازه ورود نور بیشتری را بدهم و سعی کنم سایه های تاریک را «پُر کنم» تا نرمتر شوند، سوژه اصلی بیش از حد نوردهی (overexposed) خواهد شد.

بنابراین، به منبع نور دیگری از سمت راست نیاز دارد. شما می توانید این منبع نور را یا با استفاده از یک نور ثابت دیگر یا با یک فلاش اضافه کنید. من این عکس را با ایزو ۲۰۰، دیافراگم f/8، و سرعت شاتر ۰٫۳ ثانیه گرفتم – از همین تنظیمات برای نوردهی صحیح تنها با استفاده از نور ثابت استفاده کردم. این کار مشکل یک سری از سایه ها را برطرف کرد، اما سایه های جدیدی در طرف مقابل ایجاد کرد، بنابراین من باید دوبارهنوردهی را اصلاح کنم.

از آنجا که فلاش نوری است که تنها کسری از ثانیه طول می کشد، فرقی نمی کند که شاتر شما چه مدت باز باشد، درست مانند وقتی که با نور ثابت عکس می گیرید. شما می توانید سرعت شاتر را هر چقدر می خواهید آهسته یا هر چقدر که محدوده همگام سازی (Sync speed) به شما اجازه می دهد (برای من ۱/۲۵۰ ثانیه است) سریع تنظیم کنید. نوردهی با فلاش باید از طریق دیافراگم تنظیم شود.

اگر سرعت شاتر را بر اساس نوری که از سمت چپ می آید، یعنی نور خورشید ثابت که از پنجره می تابد، و دیافراگم را مطابق با نوری که از فلاش در سمت راست می آید تنظیم کنید، می توانید روشنایی کل صحنه را کنترل کنید.

نتیجه گیری:

شما می توانید تصمیم بگیرید که کدام سایه ها خوب هستند و باید نگه داشته شوند و کدام یک از آنها و چقدر باید پُر (Fill) شوند. به طور خلاصه، تصویری با عمق و اطلاعات کافی هم در هایلایت ها (قسمت های روشن) و هم سایه ها بگیرید تا بتوانید آن را نگه دارید یا در پس پردازش به دلخواه خود ویرایش کنید.

منبع: لنزک

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تگ های html مجاز به استفاده می باشند: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

ارسال پیام